Leden van het Korps Insulinde gaan vanuit Ceylon met een duikboot naar Sumatra. Daar verzamelen ze informatie en leggen contact met de lokale bevolking. Het korps voert zeven grote operaties uit. Wim Scheepens geeft leiding aan een aantal acties. Hij maakt gebruik van luchtfoto’s van het gebied.

Vóór elke operatie schrijft hij zijn vrouw.

'Mijn lief vrouwtje,

Hedenavond ga ik weer op stap met een duikboot naar Atjeh en schrijf ik je voor het geval dat ik niet terugkom. De vorige tocht is goed afgelopen. (…) In het begin nam de bevolking een dreigende houding aan, maar toen ze me herkenden en hoorden dat we met goede bedoelingen kwamen, veranderden zij dadelijk en hielpen op alle mogelijke manieren. (…)

Wanneer ik ziek ben of in gevaar verkeer denk ik steeds het meest aan jou. (...) Alles wat ik kan doen voor de bevrijding van Indië en dus ook voor jouw bevrijding, zal ik doen. Tot ziens lieve schat. Blijf van me houden zooals ik van jou houd.

Wim'