Bep Stenger wordt op 13 maart 1943 gearresteerd. Maandenlang zit ze in een vieze cel, waar ze hoort hoe andere gevangenen worden gemarteld. Zelf wordt ze 'alleen maar' geslagen. Eind 1943 wordt Bep met andere gevangenen naar Batavia gebracht.

Pas dan merkt ze dat haar hele verzetsgroep is opgerold. De mannen zien er vreselijk uit. Ze zijn zwaar mishandeld omdat er iemand is ontsnapt. De leider van de groep heeft de mishandelingen niet overleefd

Bij Levensverhalen zijn er interviewfragmenten met Bep Stenger te bekijken.

'We moesten allemaal voor de krijgsraad komen. De tenlasteleggingen werden voorgelezen. Mijn naaste vrienden, Flip Bernhard, Ferry Pleyel en Bruno Berler werden ter dood veroordeeld met nog zeven anderen uit Malang.

Zij zijn op 31 januari 1944 onthoofd. (...) Ik voelde me helemaal leeg en kon niet eens huilen. Ik hoorde almaar die stem: 'Hoekoeman mati; hoekoeman mati'. Tien keer een doodvonnis, dat was toch domweg niet te bevatten ...'