Het regime in de kampen wordt steeds strenger. De geïnterneerden krijgen een nummer dat ze op hun kleding moeten dragen. Regelmatig is er appèl en worden de geïnterneerden geteld.

De twaalfjarige Ria Bussink:
'Wij moesten vaak op appèl staan, in rijen van vier langs de barakken, soms meerdere keren per dag. Vaak stonden we uren in de brandende zon. Ik had altijd een klein haakwerkje bij me. Het kon niet groot zijn, anders kon ik het niet wegmoffelen als de Jap langskwam. Als hij je betrapte kreeg je een flinke klap. Met dit haakwerkje was ik bezig, toen we werden bevrijd. Ik heb het nooit afgemaakt.'