Artis
De dieren in Artis krijgen in de hongerwinter weinig en slecht te eten. Toch zijn er Amsterdammers die hongerig en jaloers kijken naar het voedsel voor de dieren. Jongetjes pikken het brood van de beren. Met lange stokken met een spijker eraan trekken ze het naar zich toe als de verzorgers weg zijn.

5 cent voor een rat
In Artis krijgen de leeuwen aan het eind van de oorlog stokvis te eten. De leeuwen vinden dat niet lekker. Maar vaak is er geen vlees meer. Soms hebben ze geluk, bijvoorbeeld als er een zebra sterft. Dan krijgen alle vleeseters een stuk. Omdat er geen zeevis meer gevangen kan worden krijgen de zeeleeuwen zoetwatervis (door de Atlantik-Wall kan niemand meer bij de zee komen).

De zebra's krijgen eikeltjes die de Amsterdamse kinderen verzamelen. Ratten staan veel op het menu. Voor sommige dieren (zoals bepaalde slangen) is dat heel normaal voedsel. Veel roofdieren hebben liever een grote homp vlees. Voor elke rat die een medewerker of bezoeker bij Artis inlevert krijgt hij 5 cent.

Voedselketen
Veel mensen hebben in de hongerwinter geen voer meer voor hun katten. Ze willen hun geliefde huisdier ook niet zelf opeten of laten verhongeren. Soms brengen ze ze naar Artis. De slangen lusten wel een kat. Op een nacht verdwijnt er uit de kinderboerderij een varken! Uit de bloederige sporen blijkt dat het dier is geslacht.

Stroom in de dierentuin
Sommige mensen zoeken in Artis bescherming tegen de kou. Bijvoorbeeld in het verwarmde aquariumgebouw. Om de pomp van het aquarium te laten draaien moet er wel stiekem stroom afgetapt worden van de bovenleiding van de tram.

Op 14 april 1945 is er helemaal geen stroom meer. De laatste resten vlees in de koelcel bederven. Met de allerlaatste noodvoorraad benzine wordt dan de aquariumpomp nog aan de gang gehouden.