Het is oorlog, je bent kind en je woont bij je vader en je moeder in Amsterdam. Op een dag komt de politie vertellen dat je moet verhuizen. Naar Oost-Europa. Omdat je joods bent.

Je gaat met je ouders naar een streng bewaakt gebouw. Binnen is het vol met andere mensen. Iedereen is bang. Niemand weet wat er zal gebeuren.

Dan vertellen je ouders dat je naar een crèche moet aan de overkant van de straat. Ze zeggen gedag en je weet niet of je je ouders daarna ooit nog zal zien.

Slaapzaal van de crèche. Foto: Joods Historisch Museum, Amsterdam.

In de crèche zijn een heleboel andere kinderen. Maar je kent bijna niemand.

Een van de oppassers komt naar je toe. Ze verstopt je en smokkelt je langs de bewakers. Je gaat met vreemde mensen mee de trein in en reist door heel Nederland. En voor je het weet zit je op een boerderij ver weg van huis bij mensen die je niet kent. Helemaal alleen. Jaren lang.

Dat is wat Salo, Foke, John, Liesje en 500 andere joodse kinderen overkwam. Zij hebben de Tweede Wereldoorlog overleefd, omdat zij zijn gered uit de Joodse crèche. In dit onderwerp vertellen zij hun verhaal.